chemistry for life

 
عنوان آزمایش : تیتراسیونهای اسید و باز
نویسنده : حسن محمودی - ساعت ٩:٠۱ ‎ب.ظ روز جمعه ۱ اردیبهشت ۱۳٩۱
 

عنوان آزمایش : تیتراسیونهای اسید و باز

هدف آزمایش : تعیین مقدار تیترازول گونه ی بازی

مقدمه:

تیتراسیون عبارت است از برابر کردن یک محلول با محلول دیگر از نظر شیمیایی. در تیتراسیون معمولا مقدار معینی از یک محلول را در یک بشر یا ارلن مایر ریخته و محلول دیگر را به آرامی روی آن می افزایند تا از نظر شیمیایی  محلول ها یکی شوند،یعنی نقطه تعادل فرا رسد . برای تعیین نقطه تعادل از اندیکاتور (شناساگر) اسید و باز استفاده می شود. اندیکاتور یک جسم پیچیده آلی است که با تغییر غلظت یون هیدروژن ،تغییر رنگ می دهد.

از آنجایی که اسید ماده ای است که پروتون می دهد و باز ماده ای است که پروتون می گیرد ، پس تیتراسیون اسید وباز یک روندی است که در آن غلظت یون هیدروژن تغییر می کند. عاملی که در تیتراسیون اسید و باز به کار می رود، یون هیدروکسید است که با پروتون ،برابر معادله زیر واکنش می دهد:

H3O+ + OH-   >>>  2H2O

غلظت یک محلول اسید یا باز با نرمالیته بیان می کنند. نرمالیته یک محلول اسیدی یا قلیایی عبارت است از تعداد مول های پروتون یا هیدروکسید موجود در یک لیتر محلول.از این رو یک محلول 5 نرمال اسیدی ، محلولی است که در یک لیتر از آن ،5 مول پروتون وجود دارد.

هنگامیکه یک محلول اسیدی یک محلول بازی را کاملا خنثی کرد . گوین تعداد اکی والان هر دو یکی است از این بیان می توان معادله زیر را نتیجه گرفت :

N1V1 = N2V2

هر محلولی با نرمالیته معینی که برای تعیین نرمالیته محلول دیگر به کار می رود. محلول استاندارد می گویند  

 


 
 
قورباغه ی شیمی
نویسنده : حسن محمودی - ساعت ۱:٠٦ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٤ اسفند ۱۳٩٠
 
قورباغه ی شیمی

 

دید کلی
قورباغه هایی که درباره آن صحبت می‌کنیم، از غده‌های پوستی خود ، زهر ترشح می‌کنند، رنگشان زرد و حتی قرمز است و در اکوادر زندگی می‌کنند.‏

 

مکانیسم عمل قورباغه
این قورباغه‌های زهرپاش که در چندین خانواده رده بندی شده‌اند، با رنگهایشان خود را از ‏‏آسیب شکارگران در امان می‌دارند و در واقع ، با رنگ فریبنده به شکارگران هشدار می‏‏دهند که به سراغ آنها نروند. زهر موجود در بدن قورباغه ، فیلوباستی تریبیلیز تا حدی ‏زیاد ‏است که می‌تواند 20000 موش یا 20 انسان را بکشد. حتی تماس با این ‏قورباغه برای ‏انسان کشنده است.

مردم بومی کلمبیا ، هنگام شکار از زهر این قورباغه استفاده می‌کنند و آن را به ‏‏تیر و کمان خود می‌مالند.
بررسی و اکتشاف دانشمندان
در سال 1974 دانشمندان با بررسی زهر قورباغه زرد و کوچک ‏‏اپیپدو باستی تری کولور در یافتند که آلکالویید موجود در زهر این قورباغه ، مانند ‏داروی ‏مخدر ، واکنشی درد زدایی را در موشهای آزمایشگاهی ایجاد می‌کند. دانشمندان با مسایل زیادی روبرو بودند. حتی پس از جمع آوری 750 قورباغه ، فقط ‏500mg ‏‏زهر جمع آوری کردند. نمی‌دانستند عامل فعال این زهر چیست و بدتر از آن این قورباغه‌ها از گونه‌های حفاظت شده محسوب می‌شدند.

مشکلات دانشمندان به همین حالت ‏‏باقی بود تا اینکه در اوایل دهه 1990 روشهای تجزیه‌ای پیشرفته ای بوجود آمد که با ‏‏استفاده از آنها مشخص شد که عامل فعال زهر این قورباغه ، ترکیبی است که آن را اپی ‏‏باتیرین نام نهادند (بر گرفته از نام علمی این قورباغه).‏

 

ساختار اپی باتیرین
اپی باتیرین ساختاری شبیه به نیکوتین دارد و از طریق فعالسازی گیرنده استیل ‏کولین ‏نیکوتین عمل می‌کند و بدین ترتیب مانند مورفین که از راه گیرنده دیگری ‏عمل می‌کند، ‏اعتیاد آور نیست. اپی باتیرین ، در تسکین درد حیوانات 200 بار قوی‌تر از مورفین است.‏
تشکیل اپی باتیرین در بدن قورباغه
قورباغه‌های آزمایشگاهی ، اپی باتیرین تولید نمی‌کنند. بنابراین ، می‌توان نتیجه ‏گرفت ‏که فقط قورباغه‌ها در زیستگاههای طبیعی خود که از حشرات (مانند مورچه) ‏و گیاهان ‏تغذیه می‌کنند، اپی باتیرین دارند. شیمیدانان راههایی را برای ساخت این ماده ‏در ‏آزمایشگاه پیدا کرده‌اند.‏
کاربردهای پزشکی اپی باتیرین
سمیت این ترکیب ، فراتر از آن است که مورد استفاده انسانی باشد. بنابراین شیمیدانان ‏‏صدها مولکول مشابه آنرا ساخته‌اند. یکی از آنها یعنی ‏R‏ ـ 5 (2ـ آزیترینیل متوکسی) ـ2ـ ‏‏کلرو پیریدین که به اختصار 594 ـ ‏ABTگفته می‌شود، نسبت به اپی باتیرین سمیت ‏‏بسیار کمتری دارد و درد زدایی موثری تلقی می‌شود. 594 ـ ‏ABT در حال حاضر در ‏‏آزمایشگاههای بالینی بکار می‌رود و به نظر نمی‌آید اعتیاد آور باشد.‏


 
 
شیمی و زندگی(جالبه)
نویسنده : حسن محمودی - ساعت ۱٢:٥٩ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٤ اسفند ۱۳٩٠
 
شیمی و زندگی(جالبه)

 

● فلوئور، در دوستی سنگ تمام می گذارد. اگر با عنصری دست رفاقت بدهد، هیچ چیز نمی تواند او را از رفیقش جدا کند. او با همه ی علاقه ای که به حفظ الکترونهایش دارد، هنگامی که کمبود بور را نسبت به الکترود می بیند، او را در الکترونهای خود سهیم میکند (BF3).

● هر چه اتمها بزرگتر می شوند (شعاع اتمی که بیشتر می شود)، از داراییهای خود (یعنی الکترونها) راحتتر می گذرند. برخلاف انسانها که هر چه مسنتر می شوند به آن چه دارند، وابستگی بیشتر پیدا می کنند و بخشش کمتری از خود نشان می دهند.

● آب با همه ی لطافت و نرمی که دارد، سرسختترین مواد به شمار می رود. اگر دستش به بلور نمک برسد، شبکهی سخت آن را چنان درهم می شکند که با وجود همه ی آن نیروی جاذبه ی قوی که میان یونها وجود دارد، هر یک به سویی می گریزند و به محاصره مولکولهای آب درمی آیند؛ کاری که از هیچ پتک یا چکشی برنمی آید.

● عشق را باید از سدیم آموخت که وقتی به آب می رسد از شوق رسیدن به دوست، ذوب می شود و همه ی هستی را فدای یار می کند، چنان که دیگر اثری از او بر جای نمی ماند. تنها یک قطره فنول فتالیین کافی است تا خونی را که نثار کرده است، نشان دهد.


● آب، واقعاً ماده ی شگفت انگیز است. اگر آب نبود هیچ بنده ی پشیمانی بر گذشته ی بد خود نمی گریست، مروارید اشک بر گونه ی هیچ بنده ی سحرخیزی نمی غلتید، بر پیشانی هیچ گناهکاری عرق شرم نمی نشست، هنگامی که پس از سالها دوری، به عزیزی می رسیدیم، نمی توانستیم اشک شوق بریزیم و اگر کار نادرستی از ما سر می زد، نمی دانستیم از خجالت، چه بشویم ...

● هر چه اندازهی مولکول در هیدروکربنها بیشتر می شود بهتر و قویتر یکدیگر را جذب می کنند و به هم نزدیکتر می شوند. اما چرا برخی از انسانها هر چه بزرگتر می شوند، بیشتر از هم فاصله می گیرند؟
● چه صبری دارد این آب! دیر جوش می آورد و زیر فشار دیرتر از کوره در می رود.
● اکسیژن رفیق نابابی است. همنشینی با او سرانجامی جز خاکستر و دود شدن در هوا ندارد.

● اکسیژن رفیق نابابی است. همنشینی با او سرانجامی جز خاکستر و دود شدن در هوا ندارد.
● بیچاره منیزیم وقتی به اکسیژن می رسد، چشمانش چه برقی می زند! بی آنکه بداند اکسیژن چه خوابی برایش دیده است، با شوق به استقبال دشمن جانش می رود.
● هنگامی که مواد وارد جمع می شوند (مخلوط تشکیل می دهند)، اصالت خود را حفظ می کنند. برخلاف برخی از آدمها که با ورود به هر محیط تازه، به رنگ جمع درمی آی


 
 
تهیه کمپلکس[Co(NH3)4CO3]NO3
نویسنده : حسن محمودی - ساعت ۱٢:٤٢ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٤ اسفند ۱۳٩٠
 

آزمایش 1:تهیه کمپلکس[Co(NH3)4CO3]NO3 

کمپلکسی که در این آزمایش سنتز و شناسایی می شود در توسعه و پیشرفت شیمی کوئوردیناسیون از اهمیت خاصی برخوردار است. تحقیقات قبلی در این زمینه تقریبا منحصر به کمپلکس های فلزات واسطه با لیگاندهای یک دندانه ای مانند Cl-  ، NH3، CN-  ، و لیگاندهای دو دندانه ای مانند اگزالات، (NH2)2(CH2)2  (اتیلن دی آمین)، گلیسینات و کربنات می باشد.

 


 
 
اندازه گیری ظرفیت گرمایی کالریمتر
نویسنده : حسن محمودی - ساعت ۱٠:۱٠ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱٢ دی ۱۳٩٠
 

 

اندازه گیری ظرفیت گرمایی گرماسنج (کالریمتر

 مقدمه

1آشنایی با وسایل و روش اندازه گیری مقدار گرما

2-  تعیین گرمای ویژه مواد جامد و مایع

 روش آزمایش : برای تعیین هر کاری از مشخصه های گرمایی فوق دو (یا چند) ماده با دمای متفاوت

اولیه را درون ظرفی که از محیط ایزوله شده باشد یعنی با محیط تبادل گرمایی نکند به نام

کالریمتر(گرماسنج) مخلوط می کنند. کالریمتر یک ظرف دو جداره است که بین دو جداره آن خلاء

شده است و یا به هر نحو با ریختن مواد عایق گرما، هوای آن خارج شده است. در یک کالریمتر خوب

مشابه فلاسک، جدار خارجی آن را برای جلوگیری از تشعشع آینه می کنند. کالریمتر شامل دماسنج ،

هم زن، در پوش عایق و در بعضی گونه ها مجهز به یک فیلامای الکتریکی جهت گرم کردن

محتویات درون آن است. در آزمایشهای گرماسنجی به دلایل مختلف از جمله داشتن گرمای ویژه کاملا

معین و سهولت تبادل گرما و به تعادل رسیدن آن با مواد دیگر مخلوط ، غالبا یکی از مواد مخلوط را

آب اختیار می کنند. به هر صورت روش آزمایش به این ترتیب است که mc گرم از یک ماده سرد (که

لازم است مایع باشد) با گرمای ویژه Cc را درون کالریمتر می ریزند و پس از هم زدن و تعادل

گرمایی داخل دمای آن را اندازه میگیرند. سپس به سرعت مقداری از یک ماده گرم به جرم mH  و

گرمای ویژه CHو دمای θHرا به ظرف اضافه می کنند پس از حصول تعادل مجدد دمای مجدد دمای

مخلوط را اندازه می گیریم F( . طبق اصل اول ترمودینامیک گرمای گرفته شده توسط کلیه اجسامی

که در تبادل گرما شرکت می کنند برابر صفر است :

mc CcF - θc) + A (θF - θc) + mH CH F - θH) = 0

 

 

 

 

 

هدف:

تعیین ظرفیت گرمایی کالریمتر

 

مواد و وسایل لازم:

کالریمتر – دماسنج – بشر – سه پایه – توری نسوز – شعله

 

شرح آزمایش:

برای تعیین ظرفیت گرمایی کالریمتر مقدار m1gr  آب را در داخل کالریمتر ریخته ( مقدار آب در این

آزمایش در حدود 50 gr = 50 ml  می باشد ) پس از تعادل حرارتی درجه حرارت را اندازه گرفته و

با T1  مشخص کنید. ( اینکار را با قرار دادن دماسنج در جای مخصوص خود بر روی در پوش

کالریمتر انجام میدهیم و پس از آن با قرار دادن در پوش کالریمتر در سر جای خود ، دماسنج در داخل

آب قرار گرفته و دمای را به ما نشان می دهد. دمای T1= 22 °C ) . حال مقدار m2gr  آب را

تا درجه حرارت T2  گرم کرده و بلا فاصله به آب کالریمتر اضافه کنید. ( مقدار 50 gr  آب را در

داخل یک بشر ریخته و بر روی حرارت قرار می دهیم و در داخل بشر یک دماسنج برای کنترل دما

قرار می دهیم هنگامی که دما از دمای اولیه مقداری بالاتر رفت شعله را خاموش کرده و آب داخل

بشر را به کالریمتر اضافه می کنیم( در این آزمایش دمای T2 = 50 °C) و پس از برقراری تعادل

درجه حرارت سیستم را اندازه می گیریم . دمای تعادل بین دو جسم را با Te نشان می دهند که  در این

آزمایش   Te = 37 °C   می باشد.

 

 

 

محاسبات:

مقدارm  = 50 گرم

T1 = 22 °C                                                      

T2 = 50 °C                                                     

Te = 37 °C

c = 1    آب

 


 
 
تیتراسیون های اکسایش- کاهش
نویسنده : حسن محمودی - ساعت ٢:٢٩ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٧ شهریور ۱۳٩٠
 


هدف:

تعیین نرمالیته اسید اگزالیک توسط پر منگنات پتاسیم

 

تئوری:

تیتراسیون های اکسایش- کاهش

در یک واکنش اکسایش – کاهشی یکی از اجزای واکنش دهنده به حالت اکسایش بالاتر می رود و در نتیجه

اکسید می شود ، واکنش دهنده دیگر تن به یک کاهش در حالت اکسایش می دهد و بنابراین کاهیده می شود

منحنی تیتراسیون

اکثر شناساگرهای مورد استفاده در تیتراسیون های اکسایش – کاهش خود عوامل اکسنده یا کاهنده اند که به

جای حساس بودن به تغییر غلظت یک واکنش دهنده یا یک محصول ، نسبت به تغییر پتانسیل سیستم جواب

می دهند . به این دلیل در عمل به جای تابع p-   واکنش دهنده  ، پتانسیل الکترود سیستم را در محور y   های

منحنی برای یک تیتراسیون اکسایش – کاهش رسم می کنند .
 
 
 
 
 
اکسید‌کننده‌های مهم

اکسید‌کننده‌ها موادی هستند که توانایی جذب الکترون از احیاکننده‌ها در واکنشهای اکسایش- کاهش را دارند.

هر اندازه توانایی قبول الکترون بیشتر باشد، ماده شیمیایی مورد نظر اکسیدکننده قویتری است.
اکسیدکننده‌های مشهور و نیم‌ واکنشهای مربوط به آنها به شرح زیر است (بایستی توجه داشته باشیم که هر

یک از نیم ‌واکنشهای ذکر شده همراه با یک نیم‌ واکنش کاهش مناسب انجام می‌شود و مجموع آن دو یک

 واکنش اکسایش-کاهش کامل را می‌دهد. همانطور که قبلاً هم اشاره شد، هر نیم ‌واکنش اکسایش با یک نیم

‌واکنش کاهش مناسب به طور همزمان صورت می‌پذیرد

1- پرمنگنات پتاسیم (در محیط اسیدی)


 


2- پرمنگنات پتاسیم (در محیط قلیایی)


 


3- دی‌کرومات پتاسیم (در محیط اسیدی(


 


4-  یُد

 

5- کلرید آهن:

 


6- پروکسید ئیدروژن (در محیط اسیدی)


 


7- یدات پتاسیم (در محیط اسیدی(


 


8- کلر:

 

9- برم:


 

 

10- اسید نیتریک- اسید نیتریک در برابر احیاکننده‌های مناسب ممکن است به یکی از صورتهای زیر کاهش یابد:


 

 

 

احیاکننده‌های مهم

احیاکننده‌ها موادی هستند که ضمن شرکت در واکنشهای اکسایش-کاهش به اکسید‌کننده‌ها الکترون

 می‌دهند. یک احیاکننده قویتر آن است که تمایلش به از دست دادن الکترون شدیدتر باشد. احیاکننده‌های

مشهور و نیم‌ واکنشهای مربوط به آنها به شرح زیر است (هر نیم‌ واکنش کاهش در قبال انجام یک نیم ‌واکنش

اکسایش مناسب صورت می‌پذیرد و همزمانی آن دو همواره بایستی مورد توجه باشد)
 
-1سولفات آهن :

 


-2دی‌اکسید گوگرد


 


-3اسید یدیدریک (یدید پتاسیم در محیط اسیدی)

 


-4فلزاتی که به یون مثبت تبدیل شوند


 


-5اسید اکسالیک


 


-6نمکهای قلع  ، آهن 


 

 

-7تیوسولفات سدیم (در برابر ید)

 


-8پروکسید ئیدروژن (در مقابل اکسیدکننده‌های قوی)

 

 

-9ئیدروژن (در مقابل اکسیدکننده‌های مناسب)

 

   -10در برابر اکسیدکننده‌های مناسب


 

منابع

 
http://takparastar.mihanblog.com/post/247


 
 
تهیه یک نمک کمپلکس و یک نمک مضاعف و مقایسه برخی خواص آنها
نویسنده : حسن محمودی - ساعت ٢:٢٢ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٧ شهریور ۱۳٩٠
 

 آزمایش 1: تهیه یک نمک کمپلکس و یک نمک مضاعف و مقایسه برخی خواص آنها

 

الف) تهیه نمک مضاعف مس ((II آمونیومسولفات هگزاهیدرات (NH4)2CuSO4.6 H2O

ب) تهیه نمک کمپلکس تترا آمین مس (II) سولفات منوهیدرات Cu(NH3)4]SO4.H2O]

 

تئوری

نمکها از کاتیونها و آنیونها تشکیل شده اند و پیوند در آنها به صورت یونی است، بنابراین بر هم کنش بین کاتیون و آنیون از نوع الکترواستاتیک بوده و در نتیجه نقطه ذوب بالایی دارند و در حالت مذاب و محلول رسانای جریان الکتریکی می باشند و به خوبی در آب محلول اند. تعداد کمی از نمکها درآب نا محلول بوده یا به سختی حل می شوند، زیرا انرژی شبکه آنها بزرگتر از انرژی آبپوشی آنها می باشد. در واقع شعاع آنیون کوچک بوده و نیروی الکتروستاتیک بین کاتیون آنیون قوی می باشد.

به طور کلی نمکها به چهار دسته تقسیم می شوند:

1-      نمکهای ساده مانند kcl که در شبکه بلور آنها فقط کاتیونها و آنیونهای نمک مربوطه وجود دارند. این نمکها به راحتی در آب حل می شوند و محلول آنها هدایت الکتریکی بالایی دارد.

2-      نمکهای هیدراته: در شبکه بلور آنها یونهای هیدراته وجود دارد. در این نمکها آب به چهار طریق زیر به یونها متصل می شود:

الف) مواد بلورین هیدراته که از تبخیر محلولهای آبی نمکهای آنها بدست می آید: مانند FeCl3.6H2O جامد که در واقع به صورت [Fe(H2O)6]Cl3 است و یونهای [Fe(H2O)6]3+ در بلور نمک مذکور قابل تشخیص اند.

ب) نمکهای هیدراته ای که در آنها مولکول آب توسط پیوند هیدروژنی به آنیونها متصل می باشند. مانند ZnSO4.7H2O که 6 مولکول آب به Zn2+ و هفتمین مولکول آب توسط پیوند هیدروژنی به آنیون سولفات متصل است.                 

ج) مولکولهای آب بدون اتصال به یون معینی موضع های بخصوصی را در شبکه بلورین اشغال می کنند، در این صورت خارج شدن آب شبکه بلور آن در هم می ریزد( مثل BaCl2.2H2O).   

د) مولکولهای آب بین لایه ها یا در حفره های یک شبکه بلورین واقع می شوند( مانند زئولیتها). خارج شدن آب در این ترکیبات تغییری در ساختار آنها ایجاد نمی کند.

3- نمکها ی مضاعف: مانند (NH4)2Cu(SO4)2.6H2O که نسبت مولی یونهای تشکیل دهنده آنها ثابت است. نمکهای مضاعف را می توان یک سیستم سه جزئی به حساب آورد که یک جزء آن آب و دو جزء دیگر دو نمک ساده می باشند که اولا باید شعاع کاتیونها ، ثانیـا نسبت مولی نمکهای ساده یکسان و ثالثا شکل و سسیستم بلوری یکی باشند. بنابراین یک نمک مضاعف با شبکه بلوری مشابه نمکهای ساده به کار رفته تشکیل می شود.

نمکهای مضاعف از نظر شکل ظاهری دارای انواع گوناگون از جمله ارتورمبیک و منوکلینیک و غیره می باشند که هریک دارای خصوصیات منحصر به خود هستند . این خصوصیات که شامل طول یال شبکه بلور ، شعاع کاتیون و اندازه زوایای وجوه می باشد، توسط پراش اشعه X تعیین می گردند. تشکیل یک نمک مضاعف باعث به وجود آمدن ساختمان پایدارتری خواهد شد، به طوری که انرژی آزاد تشکیل یک نمک مضاعف متبلور ، از مجموع انرژیهای آزاد تشکیل نمکهای اجزاء  سازنده بزرگتر است.

 

چند نمونه از نمکهای مضاعف عبارتند از:

الف) زاجها با فرمول عمومی MINII(SO4)2.12H2O ، مانند سولفات مضاعف آمونیوم مس(II) باشش مولکول آب تبلور (NH4)2Cu(SO4)2.6H2O و سولفات مضاعف آمونیوم آهن (II) باشش مولکول آب تبلور (NH4)2Cu(SO4)2.6H2O .

ب) کلرید مضاعف پتاسیم منیزیم با شش مولکول آب تبلور KCl.MgCl2.6H2O و...

4- نمکهای کمپلکس به طور مفصل در معدنی 2 مورد بررسی قرار می گیرد:

کمپلکسها ترکیبات پیچیده ای هستند از یک اسید لوئیس (پذیرنده الکترون) و تعدادی باز لوئیس ( دهنده الکترون ) تشکیل می شوند. در حقیقت اسید لوئیس همان کاتیون مرکزی و به عبارت دیگر یک فلز واسطه است و بازهای لوئیس لیگاندهایی هستند که در قشر کوئوردیناسیون اتم مرکزی قرار می گیرند. لیگاندها ممکن است خنثی ، مانند NH3 ، H2O و اتیلن دی آمین و... یا باردار مانند Cl- ، Br- ، NO2-  ، SCN-  و... باشند. تعدای از لیگاندها توانایی اتصال همزمان به کاتیون را از چند جهت دارا می باشند(...و6،2،3،4،5،) که به آنها لیگاندهای چند دندانه ای می گویند. بعضی از لیگاندها دارای دو سر اتصال هستند، مانند NO2-  که هم از طریق N  وهم از طریق O به فلز متصل می شود اما در هر لحظه فقط توسط یک سر با فلز پیوند دارد.

کمپلکسها دارای ساختمانهای گوناگونی هستند:ئبطور مثال [Ni(CN)4]2- ساخنمان مربع مسطح و هیبریداسیون sp2d و [NiCl4]2- ساختمان چهار وجهی و هیبریداسیون sp3 و کمپلکس [Ni(NH3)6]2+ ساختمان هشت وجهی و هیبریداسیون sp3d2 را دارا هستند. بنابراین تشکیل ساختمان خاص برای یک کمپلکس به عوامل مختلفی مانند ماهیت، اندازه و درجه اکسایش یون مرکزی بستگی دارد.

ساختمان و رفتار کمپلکسها توسط سه تئوری زیر که مکمل یکدیگرند بیان می شوند.

1-      تئوری پیوند ظرفیت                                                            Valance Bond Theory (V.B.T)

2-      تئوری میدان بلور( یا لیگاند)                     Crystal Field Theory (or Ligand…) C.F.T.(or L.F.T)

3-      تئوری اوربیتال مولکولی                                          Molecular Orbital Theory ( M.O.T)      

مقایسه نمک مضاعف و نمک کمپلکس

به طور کلی تفاوتهایی بین نمک مضاعف و نمک کمپلکس وجود دارد. ای ن تفاوتها شامل موارد زیر می باشند.

1-      نمکهای مضاعف در اثر انحلال در آب به یونهای تشکیل دهنده خود تبدیل می شوند، در صورتی که کمپلکس ها چنین نیستند:

پتاسیم هگزا سیانو فرات (II) در آب حل شده و محلولی را می دهد که هیچ نوع واکنش مشخص کننده یون Fe2+ ندارد ، زیرا این یون در محیط آزاد نیست و به صورت  [Fe(CN)6]4-  وجود دارد. این یون یک یون کمپلکس است.

در تهیه کمپلکس ، اگر مقدار لیگاند بیش از مقدار استوکیومتری باشد مشکلی ایجاد نمی شود، در صورتی که در تهیه نمک مضاعف اگر مقدار یکی از دو نمک بیش از نسبت استوکیومتری باشد، محصول ناخالص بدست می آید.

2-      تهیه نمک مضاعف طبق سیستم سه جزئی بررسی می شود.

 


 
 
تیتراسیون های تشکیل کمپلکس
نویسنده : حسن محمودی - ساعت ٤:٥٩ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۱ امرداد ۱۳٩٠
 

«مردمان من امانت آسمانند بر این خاک تلخ»  ( کوروش کبیر)
مقدمه:
تیتراسیون های تشکیل کمپلکس:
تیتر کردن از روش‌های تجزیه حجمی است. در تجزیه حجمی ابتدا جسم را حل کرده و حجم معینی از محلول آن را با محلول دیگری که غلظت آن مشخص است که همان محلول استاندارد نامیده می‌شود، می‌سنجند. در تیتراسیون محلول استاندارد به‌طور آهسته از یک بورت به محلول حاوی حجم مشخص یا وزن مشخص از ماده حل شده اضافه می‌شود.
افزایش محلول استاندارد ، آنقدر ادامه می‌یابد تا مقدار آن از نظر اکی‌والان برابر مقدار جسم حل شده شود. نقطه اکی‌والان نقطه ای است که در آن ، مقدار محلول استاندارد افزوده شده از نظر شیمیایی برابر با مقدار حجم مورد نظر در محلول مجهول است. این نقطه را نقطه پایان عمل از نظر تئوری یا نقطه هم ارزی نیز می‌گویند.
در عمل تیتر کردن ، محلول استاندارد را از یک بورت به محلولی که باید غلظت آن اندازه گرفته می‌شود، می‌افزایند و این عمل تا وقتی ادامه دارد تا واکنش شیمیایی بین محلول استاندارد و تیتر شونده کامل شود. سپس با استفاده از حجم و غلظت محلول استاندارد و حجم محلول تیتر شونده ، غلظت محلول تیتر شونده را حساب می‌کنند.
به عنوان مثال ، نقطه اکی‌والان در عمل تیتر کردن NaCl با نقره تیترات وقتی مشخص می‌شود که برای هر وزن فرمولی -Cl در محیط یک وزن فرمول +Ag وارد محیط عمل شده باشد و یا در تیتر کردن ، سولفوریک اسید (H2SO4 ) با سدیم هیدروکسید ( NaOH ) نقطه اکی‌والان وقتی پدید می‌آید که دو وزن فرمولی اسید و دو وزن فرمولی باز وارد محیط عمل شوند.
نقطه اکی‌والان در عمل بوسیله تغییر فیزیکی ( مثلا تغییر رنگ ) شناخته می‌شود. نقطه ای که این تغییر رنگ در آن روی می‌دهد، نقطه پایان تیتر کردن است. در تیتراسیون اسید و باز شناساگرها برای تعیین زمان حصول نقطه اکی‌والان بکار می‌روند. تغییر رنگ معرف ، نشانگر نقطه پایانی تیتراسیون می‌باشد.
اکثر یون های فلزی با زوج الکترون دهنده ها واکنش می دهند تا ترکیبات کئوردینانسیون با یون های کمپلکس تشکیل دهند. لیگاند باید حداقل یک زوج الکترون غیر مشترک مفید برای تشکیل پیوند داشته باشد.آب آمونیاک و یون های هالید لیگاند های معدنی متداول هستند.
تعداد پیوندهای کوالانسی را که یک کاتیون تمایل دارد با الکترون دهنده ها تشکیل دهد عدد کئوردینانسیون آن می نامند. مقادیر نوعی برای اعداد کئوردینانسیون  دو چهار و شش است.گونه های تشکیل دهنده آن در نتیجه ی کئوردینانسیون می توانند از نظر الکتریکی مثبت خنثی و منفی باشند.


 
 
نقطه ذوب
نویسنده : حسن محمودی - ساعت ٤:٥۱ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۱ امرداد ۱۳٩٠
 

تئوری:

نقطه ذوب (mp) یکی از خواص فیزیکی اجسام به شمار می رود و درجه حرارتی است که

در آن درجه جسم جامد به مایع تبدیل می شود یا به عبارت دیگر درجه حرارتی است که در

آن درجه فشار بخار جامد با فشار بخار مایع برابر است. در واقع ذوب تغییر از ترتیب خیلی

منظم ذرات در شبکه کریستالی به ترتیب خیلی اتفاقی که مشخصه یک مایع است

میباشد. وقتی که درجه حرارت بحدی می رسد که در آن انرژی حرارتی ذرات به نیروهای

درون کریستالی فائق شود جسم شروع به ذوب شدن می کند.


 
 
نقطه جوش
نویسنده : حسن محمودی - ساعت ٤:٤٠ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۱ امرداد ۱۳٩٠
 

تئوری:

نقطه جوش:

مایعی را در یک ظرف سر بسته که هوای داخل آن تخلیه شده است را در نظر

بگیرید.مولکولهای مایع دائما در حال حرکت هستند و وقتی که به سطح مایع می رسند می

توانند از سطح مایع خارج شده و در فضای بالای آن قرار گیرند. این فعل وانفعال برگشت پذیر

می باشد زیرا مولکولهایی که به صورت مایع در آمده اند مجددا در اثر برخورد به یکدیگر یا در

اثر برخورد با جداره ظرف انرژی خود را از دست داده و وارد مایع می شوند. تا اینکه سیستم

به حالت تعادل جنبشی برسد یعنی اینکه در هر لحظه تعداد معینی از مولکولهای مایع

تبخیر می شوند ودر همان لحظه همان تعداد از مولکولهای تبخیر شده وارد محلول            

می شوند.


 
 
تقطیر ساده
نویسنده : حسن محمودی - ساعت ٤:٢۳ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۱ امرداد ۱۳٩٠
 

تئوری:

در عمل تقطیر یک مایع را به کمک حرارت تبخیر می کنند و سپس بخارات حاصل را با سرد

 کردن به مایع تبدیل می کنند. سرد کردن به وسیله مبرد یا کندانسور انجام می گیرد.

تقطیر یکی از بهترین روشهای تفکیک مخلوط مایعات است ، به عبارت دیگر روشی است که

 برای تخلیص مایعات به کار می رود، در حقیقت از عمل تقطیر می توان برای جدا کردن یک

 جسم فرار از یک جسم غیر فرار استفاده نمودکه بسته به نوع مواد مورد جداسازی نوع

 تقطیر متفاوت خواهد بود. اگر اختلاف نقطه جوش جسم مورد نظر و ناخالصی ها زیاد باشد

(حدود50 درجه یا بیشتر) از تقطیر ساده و اگر این اختلاف کمتر باشد از تقطیر جزء به جزء

استفاده می شود. در هر دو مورد اگر جسم در اثر حرارت تجزیه شود و یا تغییر حالت دهد از

خلاء استفاده می کنیم و عمل تقطیر را در فشار کم انجام می دهیم ، و در نهایت تقطیر با

بخار آب که به ترتیب به شرح هر یک از این روشها می پردازیم.


 
 
تیتراسیون PH متری اسید و باز قوی
نویسنده : حسن محمودی - ساعت ٤:۱۸ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۱ امرداد ۱۳٩٠
 

عنوان : تیتراسیون PH متری اسید و باز قوی

هدف: تیتراسیون PH متری NaOH و HCl و رسم منحنی تیراسیون

تئوری:

مقدمه :
ا لکتروشیمی چیست؟ الکتروشیمی مبحثی در شیمی است که درمورد تبدیل انرژی شیمیایی به الکتریکی و بالعکس بحث می کند.
در سلول های گالوانی، انرژی شیمیایی به الکتریکی تبدیل می شود.
در سلول های الکترولیز انرژی الکتریکی به شیمیایی تبدیل می شود.
سلول شیمیایی : هر سلول شیمیایی در واقع یک واکنش اکسایشی - کاهشی است.
هر واکنش اکسایشی -کاهشی شامل دو نیم واکنش است.
هر نیم واکنش یک الکترود می باشد.
نیم واکنش اکسایش، آند ونیم واکنش کاهش،کاتد نام دارد.
مثال در مورد یک سلول الکتروشیمیایی :
یک ظرف شامل محلول سولفات مس که در آن تیغه مسی قرار دارد.
Cu2+ + 2e →Cu
یک ظرف شامل محلول سولفات روی که در آن تیغه ای از روی قرار دارد.
Zn → Zn2+ + 2e
اگر ظرف ها را با پل نمکی به هم و دو تیغه را نیز بهم وصل کنیم ،
جریان برق تولید می شود.
Cu2+ + Zn → Zn2+ + Cu

پتانسیل سنجی potentiometric
اندازه گیری اختلاف پتانسیل ما بین دو الکترود شناساگر و الکترود مرجع .
الکترود شناساگریا اندیکاتور: پتانسیل آن وابسته به غلظت گونه در تماس با آن است. الکترود مرجع، الکترودی که پتانسیل دقیقاً معینی دارد.


 
 
تهیه یک نمک مضاعف و یک کمپلکس
نویسنده : حسن محمودی - ساعت ٤:۱۳ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۱ امرداد ۱۳٩٠
 

تهیه یک نمک مضاعف و یک کمپلکس

 
 تهیه یک نمک مضاعف و یک کمپلکس و مقایسه آنها و تهیه زاجها و بررسی رشد بلورهای آنها

 

هدف از انجام این آزمایش تهیه نمک مضاعف سولفات آمونیم مس(II) و نمک مضاعف سولفات آمونیم نیکل(II) و کمپلکس تترا آمین مس(II) و مقایسه پاره ای از خواص نمک ساده، نمک مضاعف و نمک کمپلکس و همچنین تهیه زاج های کروم، آلومینیوم و آهن با استفاده از واکنشگر های  لازم و بررسی رشد بلوری آن ها می باشد.


 
 
آز شیمی 2
نویسنده : حسن محمودی - ساعت ٤:۳٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٩ امرداد ۱۳٩٠
 

 

ای کاش....

ای کاش

همه ی رسوبهای غم ما

با یک سانتریفوژ جدا می شد

ای کاش...

 

ای کاش همه ی فرآورده های دل ما

واکنش می دادند

ای کاش...

 

می دانم همه ی خیال های ما

روزی افسانه فکرمان می شود

ولی افسانه قدرت خدا

در آزمایشگاه واقعی است

 

ای کاش

طنین دوستی و یگانگی

گهواره دل ما را تکان می داد

ای کاش...



 

ای کاش

روزگار کوتاه ما

برگشت به عقب هم داشت

ای کاش...

 

می دانم آز-شیمی2

دیگر برگشتنی نیست

ای کاش بشود شعر نو من

یادگار کلاس شود

ای کاش...


 
 
تیتراسیونهای کمپلکسومتری
نویسنده : حسن محمودی - ساعت ۳:٥۸ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٩ امرداد ۱۳٩٠
 

روش های کمپلکسومتری یا پیچیده سنجی

تیتراسیونهای کمپلکسومتری: تعیین غلظت یک گونه(عمدتاً کاتیون فلزی) بتوسط تشکیل کمپلکس با یک لیگاند

ا


 
 
سرعت واکنشهای شیمیایی
نویسنده : حسن محمودی - ساعت ۳:۳۸ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٩ امرداد ۱۳٩٠
 

 سرعت واکنش
سرعت واکنش ، عبارت از تغییر غلظت هر یک از مواد اولیه یا مواد حاصل نسبت به زمان انجام واکنش است.


 
 
استخراج پیوسته
نویسنده : حسن محمودی - ساعت ۳:۳٤ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٩ امرداد ۱۳٩٠
 

استخراج
 
انتقال یا جدا کردن یک ترکیب از یک حلال توسط حلال امتزاج ناپذیر دیگر را استخراج می گویند. استخراج روشی است برای جداسازی که مستلزم انتقال جسمی از یک فاز به فاز دیگر می باشد.


 
 
تیتراسیونهای رسوبی
نویسنده : حسن محمودی - ساعت ۱٢:٤٧ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٩ امرداد ۱۳٩٠
 

تئوری

تیتراسیونهای تشکیل رسوب

تشکیل رسوب را می توان به عنوان اساس تیتراسیون به کار برد مشروط بر اینکه پس از افزایش

میزان استو کیومتری از جسم تیتر کننده راهی مناسب برای تعیین مقدار وجود داشته باشد همچنین

لازم است که پس از افزایش تیترکننده سیستم سریعا" به حال تعادل برسد اگر چه روش های

تیتراسیون رسوبی توسعه ی زیا دی یافته اند ولی تیتراسیون یونهای هالید(کلرید وبرمید) با نقره1+

ازمهمترین انها به شمارمی روند  

اهمیت تیتراسیون ها تشکیل رسوب در اندازه گیری یون های کلرید وبرمید ویون نقره به قدری زیاد

است که به تیتراسیون های نقره سنجی نیز معروف است در این تیتراسیون ها نیترات نقره استفاده

میشود و در طول زمان تیتراسیون یک رسوب ایجاد می گردد .


 
 
شعر شیمی
نویسنده : حسن محمودی - ساعت ٦:٠٢ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٦ امرداد ۱۳٩٠
 

 

شیمی دوست دارم...نه میمیرم برات!!!

مغز ما اکسید گشت و سوختیم

 بسکه شیمی تجزیه آموختیم

هی اسید و باز دعوا می کنند                

 خاک عالم بر سر ما می کنند

چون که شیمی با فیزیک همراه شد        

 چاله گود انرژی چاه شد

این شرودینگر مرا دیوانه کرد                                                                          

 تابع موجی مرا بیچاره کرد   

 درس دیگر درس شیمی معدنی است            

 پر ز اسرار عجیب و دیدنی است

هر اتم باشد مثال یک پیاز    

می زند هی چرخ با آهنگ جاز

 

کمپلکس این فلز با آن لیگند     

 فهم آن مشکلتراز فتح سهند

شیمی آلی یکی درس حجیم   

 خواندنش هم مشکلی باشد عظیم

واکنشهایش همی پر رمز و سر                  

   از دیلز- آلدر گرفته تا فیشر

بس که دیدم طیفهایی پر ز پیک  

می کند مغزم چو ساعت تیک و تیک

جوهر طبعم بشد اینجا تمام     

  پس خداحافظ بود ختم کلام

                                                              شاعر: بابک پیمان طلب


 
 
استخراج ساده
نویسنده : حسن محمودی - ساعت ٤:۳۱ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٦ امرداد ۱۳٩٠
 

تئوری

انتقال یا جدا کردن یک ترکیب از یک حلال توسط حلال امتزاج ناپذیر دیگر را استخراج می گویند.اساس این روش اختلاف حلالیت

یک جزء در دو حلال غیر قابل حل در یکدیگر است. عموما 2فاز مورد استفاده یکی آب است که به آن فاز آبی و دیگری حلال آلی که به آن فاز آلی گویند.

در صورتی که محلولی را (جسم A در حلال (1)) با حلال مخلوط نشدنی (حلال (2)) در یک قیف جدا کننده بریزیم و به آرامی تکان  دهیم، مقداری از جسم A به درون حلال (2) وارد می شود. پس از جدا شدن دو لایه، حالت تعادل برای جسم A (از نظر مقدار) ایجاد می شود. این تعادل به یک ثابت تعادل (K) بستگی دارد که آن را ضریب توزیع یا ثابت جدا شدن می نامند و از رابطه مقابل بدست می آورند   2K=SA1/SA در این رابطهSA2,SA1  غلظت جسم A (ماده حل شونده) بر حسب گرم در میلی لیتر در حالت تعادل در حلال های آلی و آبی هستند. این رابطه مستقل از غلظت کلی ماده و مقادیر حلال های مذکور و تابع نوع جسم حلال و غلظت موثر در هر فاز است.


 
 
← صفحه بعد